آداب و دعای نشستن و برخاستن در مجالس

دعای نشستن و برخاستن در مجالس و مقداری از آداب آن

بسم الله الرّحمن الرّحیم

بدان ای عزیز من که، چون خواستی وارد مجلسی شوی، اوّل باید ملاحظه کنی که جایی نباشد که محلّ تهمت و گمان باشد، بلکه مجلسی باشد که سزاوار داخل شدنت را داشته باشد و چون خواستی بنشینی، جایی را انتخاب کن که لیاقت آن را داشته باشی و اگر مکانی باشد که شأن تو، مناسب بالاتر از آن است، بهتر و خوب تر و به تواضع نزدیک تر است و مکانی را که سزاوار آن نیستی، منشین که اگر خوار شدی، خود را باید ملامت کنی و کسی که هر چه از او بپرسند، نتواند جواب گوید یا آن که وقتی که دیگران عاجز از جواب شدند، او حقّ را نتواند بیان کند و با چنین حالی در صدر مجلس نشیند، احمق است و اگر اهل مجلس برایت جایی باز کردند، بنشین و چون خواستی بنشینی بگو «بِسمِ اللهِ الرَّحمَنِ الرَّحِیمِ وَ صَلَّی اللهُ عَلَی مُحَمَّدٍ وَ آلِ مُحَمَّدٍ» و جای رو به قبله را در مجالس انتخاب کن و در جای تنگ، چهار زانو منشین که وارد شده چنین کسی را آدم نشمارید.

اهل علم و صلاح و پیرمردان و محترمین را احترام کن و از مجالس شرور و فسّاق و ظلمه، اجتناب کن و با کسی بنشین که رؤیت او، خدا را به یاد تو آورد و سخن گفتن او، بر علم تو بیفزاید و کردار اوف تو را به سوی آخرت رغبت فرماید و چون در مجلسی نشینی، با اهل مجلس نیکو معاشرت کن و حیّ(با نشاط) و حلیم و با وقار باش و سخن مردم را قطع مکن، مگر آن که غیبتی یا بهتانی و یا دروغی یا حرام دیگری در آن باشد.

و در نهی از منکر و امر به معروف، مسامحه(و سهل انگاری) مکن و مزاح بسیار مکن که آبرو و مهابت را می برد و کینه ها تولید می کند و بسیار پرده از میان خود و برادر مؤمن خود برندار که، باعث برطرف شدن حیا است.

و زنهار از مجادله و آزار نمودن مردمان، و بر تو باد به عفو کردن و فرو بردن خشم خود که، عفو و کظم غیظ از مکارم دنیا و آخرت و باعث عزّت دارین است. (دارین: دار دنیا و دار آخرت)

و بدان که اظهار دوستی و مهربانی با مردم، نصف عقل است و بهترین مجالس، مجلسی است که در آن ذکر خدا و مذاکره احادیث و فقه و علوم اهل بیت علیهم السّلام شود و در سابق گذشت روایتی که فرمود: «هر گروهی که در مجلسی جمع شوند و در آن مجلس یاد خدا نکنند و صلوات نفرستند، آن مجلس برای آنان حسرت و وبال است در قیامت،
و چون از مجلسی برخاستی، بگو: «سُبحَانَ رَبِّکَ رَبِّ العِزَّهِ عَمَّا یَصِفُونَ وَ سَلاَمٌ عَلَی المُرسَلِینَ وَ الحَمدُللهِ رَبِّ العَالَمِینَ» که این ذکر شریف، کفّاره آن مجلس خواهد بود.

(اللئالی المنثوره فی الأحراز و الأذکار المأثوره: دستورالعمل و مرواریدهای درخشان/ص 232و233/ مؤلّف: حاج شیخ عبّاس قمی رحمه الله/ گردآورنده و ویراستار: محمّد حسین ربّانی/ انتشارات عهد/ طبع اوّل، بهار 1381/ مرکز پخش: قم،خیابان معلّم، معلّم 29، پلاک 448)
(برگرفته از نرم افزار محدّث قمی رحمه الله، مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی (نور) قم)

دیدگاه ها

ارسال ديدگاه جديد

(لطفا از درج سوال در ديدگاه ها خودداري فرماييد براي طرح سوالات خود به اين آدرس مراجعه فرماييد)

  • آدرس های وب و ایمیل به صورت اتوماتیک به لینک تبدیل می شوند.
  • تگ های مجاز : <a> <br> <em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • خطوط و پاراگرافها به صورت اتوماتیک جدا سازی می شود.
  •  

 

کد امنیتی
لطفا کد تصویری زیر را وارد نمایید (استفاده از این کد برای جلوگیری از ورود اسپم ها می باشد)
15 + 4 =
دو عدد را جمع کنید و وارد کنید . به عنوان مثال 1+3 را باید 4 وارد کنید .