انرژي درماني

سلام ،در مورد انرژي درماني لطفا توضيح بفرماييد با تشكر فراوان،اجركم علي الله

در جواب اين سوال بايد به چند مطلب دقت كرد:
1. بسياري از مدعيان انرژي درماني، توانمندي درمانگري ندارند و يا بسيار كمتر از آن كه ادعا مي كنند؛ مهارت دارند. يعني اگر هم كمي از انرژي درماني اطلاعاتي دارند، به اين حد نيست كه بتوانند مواردي را كه ادعا مي كنند؛ مداوا كنند. چرا كه موارد زيادي مشاهده شده است كه اين افراد با اغراض ناشايستي مانند شهرت و يا كسب پول و يا احيانا تمتعات جنسي از ديگران اين گونه ادعا ها را مطرح مي كنند. در موارد ديگري هم افرادي وجود داشته اند كه قدرت هاي غير شرعي ديگري غير از انرژي درماني داشته اند و افراد ناآگاه چون نمي دانسته اند كه اين قدرت روحي با انرژي درماني تفاوت دارد؛ به نفع اين افراد تبليغ كرده اند كه فلان فرد انرژي درمانگر است. در حالي كه انرژي درماني نبوده است، بلكه جن گيري بوده است. مثلا در يك مورد يك كسي كه به نام انرژي درمانگر مشهور بود، معلوم شد كه از طريق بعضي كارهاي ضد شرعي با پاره اي از اجنه كافر ارتباط دارد و اخباري را در مورد زندگي مريدانش، از طريق كسب خبر از جنيان به هوادارانش ميدهد و ايشان هم فكر مي كردند كه اين فرد، توان درمان گري دارد؛ در حالي كه هيچ كار درماني از وي نديده بودند. و چون تصور مي كردند كه استادشان صاحب كرامت است؛ خيال كردند كه هر كاري از وي ساخته است. به همين علت انرژي درماني را هم برايش كاري راحت و قابل انجام مي دانستند.
2. نكته دوم اين كه انرژي درماني ـ صرف نظر از مدعيان دروغين زيادي كه الان در بازار مريد پروري فعالند ـ يكي از توان‌مندي ها و واقعيت هايي است كه خداوند در وجود انسان قرار داده است. يعني مرتبه ضعيفي از انرژي كه قدرت درمان گري دارد؛ در كالبد همه ما وجود دارد. نكته در اين است كه بعضي در سايه تمرين هاي تمركزي و روحي مي توانند مقدار بيشتري از اين انرژي را به كار بيندازند. ميزان انرژي كه انسان در حالت عادي مي تواند به كار بگيرد، مقدار كمي است. اما مي توان با تمرين هاي متناسب، هم مقدار بيشتري انرژي جذب كرد و هم مقدار بيشتري انرژي براي ديگران ارسال كرد.
3. نكته سوم اين كه انرژي درماني نه يك مسئله معنوي و نه يك قابليت عرفاني كه در حقيقت يكي از مزيت هاي جسم انسان است؛ كه خداوند مثل ديگر قابليت هاي جسم به انسان موهبت كرده است. انرژي درماني اساسا ربطي به ايمان و تقواي افراد ندارد؛ يعني يك فرد بي ايمان و حتي يك انسان ضد خدا هم مي تواند در صورت تمرين و ممارست از اين قدرت بهره بگيرد. نتيجه اين كه حتي اگر كسي در درمان گري با انرژي راستگو هم باشد، حرف ها و ادعاهاي معنوي و به ظاهر عرفاني اش، يك فريب است. به عبارت ديگر ممكن است كسي در قدرت درمان گري راستگو باشد ، اما در ادعاي عارف بودن و مرشد بودن يك شياد و فريبكار از آب دربيايد. به همين علت است در غرب و در اماكن آكادميك با انرژي درماني برخوردي علمي كرده اند و نه روحي. چرا كه انرژي درماني و كار با انرژي را در قالب يك رشته علمي تدوين كرده اند و براي آن ضابطه و شرايط و فيلتر هاي آموزشي قرار داده اند.
4. نكته ديگر اين كه اين طور نيست كه همه امراض را بتوان با انرژي درماني مداوا كرد. اولا بيشتر معطوف به جسم و امراض عضلاني و استخواني كاربرد دارد؛ نه اختلالات رواني و روحي. دوم اين كه افرادي كه انرژي درمان گر هستند خودشان در معرض تشعشعات انرژي حاصل از انرژي هاي مضر ديگران هستند. يكي از كتاب هاي مربوط به اين حوزه آورده است: « هدف انرژي پرانايا اينست كه دستگاه تنفسي در بهترين شرايط عمل كند (باعث اصلاح گردش خون شود، هضم و دفع دچار اشكال نشوند، مريضي‌ها تبديل به سلامتي گردند). (يوگا درماني، پرتو پرانايا، آينگر، ترجمه‌ي مهيار خورزاد، نشر كارون ص 43) هر چند منظور مولف امري فراتر از انرژي درماني موجود است، اما نبايد فراموش كرد كه حتي مراتب بالاي درمان گري با انرژي كه اين مولف ادعا كرده است، تنها يك اثر جسمي است و نه يك تعالي معنوي و اخلاقي.
5. نكته آخر اين كه در آزمايشگاه هاي مخصوص انرژي و دستگاههايي كه در اين جهت به كار گرفته شده اند؛ ثابت شده است كه افراد مومن و با تقوي ميزان انرژي زيادتري دارند و حالات معنوي مانند نماز و روزه و دعا انسان را در حالت انرژي متراكم تري قرار مي دهد. بنا براين به روش تجربي هم اثبات گرديده كه تاثير ارتباط با خدا و حالت هاي معنوي كه در دين مقدس اسلام به آن پرداخته شده است، بي بديل است. به عبارت ديگر اعمال شرعي كه در متون ديني به آن ها سفارش شده است؛ هم همين تاثيرات را دارد. هر چند انسان مومن و متعبد نبايد اين اعمال را با قصد كسب انرژي به جا آورد؛ بلكه بايد با نيت انجام اوامر الهي به انجام اين دستورات اقدام كند. در اين صورت هم از نتايج معنوي و اخروي آن بهره مند شده و هم ازثمراتي كه در كوتاه مدت بر جسم داشته است، نيز محروم نمانده است.
ضمن آنكه، در علم پزشكي متداول در دانشگاه‏هاي علوم پزشكي، روش انرژي‏ درماني هيچ جايگاهي ندارد و حتي به صورت نظري نيز در كتاب‏هاي پزشكي سخني از آن به ميان نيامده است. از نظر شرعي نيز بايد گفت، اگر اين روش درماني همراه كار حرامي نباشد اشكالي ندارد.

دیدگاه ها

ارسال ديدگاه جديد

(لطفا از درج سوال در ديدگاه ها خودداري فرماييد براي طرح سوالات خود به اين آدرس مراجعه فرماييد)

محتویات این فیلد به صورت شخصی نگهداری می شود و در محلی از سایت نمایش داده نمی شود.
  • آدرس های وب و ایمیل به صورت اتوماتیک به لینک تبدیل می شوند.
  • تگ های مجاز : <a> <br> <em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • خطوط و پاراگرافها به صورت اتوماتیک جدا سازی می شود.
  •  

 

کد امنیتی
لطفا کد تصویری زیر را وارد نمایید (استفاده از این کد برای جلوگیری از ورود اسپم ها می باشد)
1 + 5 =
دو عدد را جمع کنید و وارد کنید . به عنوان مثال 1+3 را باید 4 وارد کنید .