دستور العمل براى گشايش امر، وسعت رزق و برطرف شدن ناخوشى و پريشانى

دستور العمل براى گشايش امر، وسعت رزق و برطرف شدن ناخوشى و پريشانى :

مؤلّف گويد كه: شيخ ما ثقة الإسلام نورى نور الله مرقده در كتاب دار السّلام از شيخ خود مرحوم خلد مقام عالم ربّانى جناب حاج ملاّ فتح على سلطان ‏آبادى رحمه الله عليه نقل فرموده كه: فاضل مقدّس آخوند ملاّ محمّد صادق عراقى در غايت سختى و پريشانى و بد حالى بود و به هيچ وجه براى او گشايشى نمى‏ شد تا آن كه شبى در خواب ديد كه در يك وادى خيمه بزرگى با قبّه سر پا است، پرسيد: اين خيمه از كيست؟ گفتند: از كهف حصين و غياث مضطرّ مستكين حضرت قائم مهدى و امام منتظر مرضى عجّل الله فرجه مى‏باشد. پس به تعجيل خدمت آن حضرت مشرّف گرديد و سختى حال خود را به آن حضرت عرض كرد و از آن بزرگوار دعايى براى گشايش كار و رفع غم خويش خواست. آن حضرت او را حواله فرمود به سيّدى از اولاد خود و اشاره فرمود به او و به خيمه او. آخوند از خدمت آن حضرت بيرون شد و رفت به همان خيمه كه حضرت به آن اشاره فرموده بود، ديد سيّد سند و حبر معتمد عالم امجد مؤيّد، جناب آسيّد محمّد سلطان‏ آبادى است در آن خيمه و در روى سجاده نشسته مشغول دعا و قرائت است. آخوند بر سيّد سلام كرد و حكايت حال را براى او نقل كرد. پس سيّد براى گشايش امر و وسعت رزق او را دعايى تعليم نمود. پس از خواب بيدار شد در حالى كه آن دعا در خاطر او بود و قصد كرد خانه سيّد را و پيش از اين خواب، آخوند از سيّد منافر و تارك او بود به جهتى كه آن را ذكر نمى ‏كرد، پس چون به خدمت سيّد رسيد او را به همان نحو كه در خواب ديده بود ديد در مصلاّى خود نشسته مشغول ذكر و استغفار است‏، سلام كرد؛ سيّد جواب سلام داد و تبسّمى نمود مثل آن كه از قضيّه مطّلع باشد، پس آخوند براى گشايش امر خويش دعايى خواست، پس سيّد تعليم او نمود همان دعايى را كه در خواب به او تعليم فرموده بود. پس آخوند مشغول به آن دعا شد، به اندك زمانى دنيا از هر طرف به او روى آورد و از سختى و بد حالى بيرون آمد و مرحوم حاج ملا ّفتح على رحمه الله عليه، سيّد را مدح مى ‏كرد، مدح بليغى و او را ملاقات كرده بود و مقدارى از زمان هم شاگردى او نموده بود، امّا آن چه را كه سيّد تعليم آخوند كرده بود در خواب و بيدارى پس سه چيز است:

اوّل آن كه در عقب فجر دست بر سينه گذارد و هفتاد مرتبه يا فتّاح بگويد.

دوم مواظبت كند به خواندن اين دعا كه در كافي است: و حضرت رسول صلّى الله عليه و آله تعليم فرمود آن را به مردى از صحابه كه مبتلا بود به ناخوشى و پريشانى و از بركت خواندن اين دعا به اندك زمانى ناخوشى و پريشانى از او برطرف شد: لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ تَوَكَّلْتُ عَلَى الْحَيِّ الَّذِي لا يَمُوتُ وَ الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذِي لَمْ يَتَّخِذْ وَلَداً وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ شَرِيكٌ فِي الْمُلْكِ وَ لَمْ يَكُنْ لَهُ وَلِيٌّ مِنَ الذُّلِّ وَ كَبِّرْهُ تَكْبِيراً.

سوم در عقب نمازهاى صبح بخواند دعايى را كه از شيخ ابن فهد نقل شد:
شيخ ابن فهد در عُدَّهُ الدَّاعي از حضرت امام رضا عليه السّلام نقل كرده كه: هر كه بگويد در عقب نماز صبح اين كلام را حاجتى طلب نكند مگر آن كه آسان شود براى او و حق تعالى آن چه را كه مهم او است، كفايت كند:‏
بِسْمِ اللَّهِ وَ صَلَّى اللَّهُ عَلَى مُحَمَّدٍ وَ آلِهِ وَ أُفَوِّضُ أَمْرِي إِلَى اللَّهِ إِنَّ اللَّهَ بَصِيرٌ بِالْعِبادِ فَوَقاهُ اللَّهُ سَيِّئاتِ ما مَكَرُوا لا إِلهَ إِلَّا أَنْتَ سُبْحانَكَ إِنِّي كُنْتُ مِنَ الظَّالِمِينَ فَاسْتَجَبْنا لَهُ وَ نَجَّيْناهُ مِنَ الْغَمِّ وَ كَذلِكَ نُنْجِي الْمُؤْمِنِينَ حَسْبُنَا اللَّهُ وَ نِعْمَ الْوَكِيلُ فَانْقَلَبُوا بِنِعْمَةٍ مِنَ اللَّهِ وَ فَضْلٍ لَمْ يَمْسَسْهُمْ سُوءٌ مَا شَاءَ اللَّهُ لَا حَوْلَ وَ لَا قُوَّةَ إِلَّا بِاللَّهِ مَا شَاءَ اللَّهُ لَا مَا شَاءَ النَّاسُ مَا شَاءَ اللَّهُ وَ إِنْ كَرِهَ النَّاسُ حَسْبِيَ الرَّبُّ مِنَ الْمَرْبُوبِينَ حَسْبِيَ الْخَالِقُ مِنَ الْمَخْلُوقِينَ حَسْبِيَ الرَّازِقُ مِنَ الْمَرْزُوقِينَ حَسْبِيَ اللَّهُ رَبُّ الْعَالَمِينَ حَسْبِي مَنْ هُوَ حَسْبِي حَسْبِي مَنْ لَمْ يَزَلْ حَسْبِي حَسْبِي مَنْ كَانَ مُذْ كُنْتُ لَمْ يَزَلْ حَسْبِي حَسْبِيَ اللَّهُ لا إِلهَ إِلَّا هُوَ عَلَيْهِ تَوَكَّلْتُ وَ هُوَ رَبُّ الْعَرْشِ الْعَظِيمِ‏.

و اين اوراد را بايد غنيمت شمرد و به خواندن آن مواظبت نمود و از فوائد آن غفلت ننمود.

(کتاب شریف مفاتیح الجنان/ حاج شیخ عبّاس قمی رحمه الله (محدّث قمی)/ باب اوّل/ فصل دوم در تعقيبات مختصّه، در تعقیبات نماز صبح‏)‏
(برگرفته از نرم افزار محدّث قمی رحمه الله، مرکز تحقیقات کامپیوتری علوم اسلامی (نور) قم)
حاج شیخ عبّاس قمی رحمه الله / ولادت در قم در سال 1294 ه ق هجرت به نجف در 18 سالگی / هجرت به مشهد در سال 1332 هجرى / هجرت به نجف در سال 1352 هجرى وفات ایشان در نجف اشرف، در شب 23 ذيحجّه سال 1359 ه ق = دوم بهمن 1319 ش در سنّ 65 سالگی و قبر شريفش در ايوان سوّم ناحيه شرقى باب القبله صحن شريف مرقد مطهّر حضرت على عليه السّلام، كنار قبر استادش علاّمه محدّث نورى رحمه الله است.

دیدگاه ها

ارسال ديدگاه جديد

(لطفا از درج سوال در ديدگاه ها خودداري فرماييد براي طرح سوالات خود به اين آدرس مراجعه فرماييد)

  • آدرس های وب و ایمیل به صورت اتوماتیک به لینک تبدیل می شوند.
  • تگ های مجاز : <a> <br> <em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • خطوط و پاراگرافها به صورت اتوماتیک جدا سازی می شود.
  •  

 

کد امنیتی
لطفا کد تصویری زیر را وارد نمایید (استفاده از این کد برای جلوگیری از ورود اسپم ها می باشد)
3 + 7 =
دو عدد را جمع کنید و وارد کنید . به عنوان مثال 1+3 را باید 4 وارد کنید .