عبادت امام رضا علیه السلام

مى‏خواستم درباره نوع عبادت و ارتباط امام رضا علیه السلام با خدا بدانم، سيره ايشان چگونه بود؟

در حالات معنوى امام رضا(عليه‏السلام)، چنين بيان شده است كه ايشان كم خواب بود و بسيار روزه مى‏گرفت هيچ گاه سه روز روزه ماهيانه ايشان ترك نمى شد و مى‏فرمود: اين سه روز روزه معادل روزه يكسال است(1).
امام، نزديكترين حالت بنده به خداى را زمانى مى‏دانست كه او براى خداوند سجده كند(2).
آن حضرت وقتى پيراهن خود را به دعبل هديه داد؛ فرمود: احتفظ بهذا القميص فقد صليت فيه الف ليلة كل ليلة الف ركعة و ختمت فيه القرآن الف ختمة؛(3) دعبل! اين پيراهن را قدر بدان و خوب محافظت كن! كه من در آن هزار شب و هر شبي هزار ركعت نماز خوانده‏ام و در آن هزار ختم قرآن به جاي آورده‏ام.
امام رضا(عليه‏السلام) در مورد آداب نماز نيز چنين مى‏فرمود:
«اگر براي نماز ايستادي تلاش كن با حالت كسالت و خواب آلودگي و سستي و تنبلي نباشد. بلكه با آرامش و وقار نماز را بجاي آور و بر تو باد كه در نماز خاشع و خاضع باشي و براي خدا تواضع كني و خشوع و خوف را برخود هموار سازي در آن حال كه بين بيم و اميد ايستاده‏اي و پيوسته با طمأنينه و نگران باشي. همانند بنده گريخته و گنهكار كه در محضر مولايش ايستاده و در پيشگاه خداي عالميان بايست. پاهاي خود را كنار هم بگذار و قامتت را راست نگهدار و به راست و چپ توجه نكن! و چنان باش كه گوئي خدا را مي‏بيني، كه اگر تو او را نمي‏بيني او تو را مي‏بيند.»(4)
رجاء بن ابو ضحاك، كه مامون وى را براى آوردن امام رضا (عليه‏السلام) ماموريت داده بود، در بخشى از گزارش خود به مامون مى‏گويد:
من پيوسته از مدينه تا مرو با ايشان بودم، به خدا قسم كسى را باتقوى‏تر از او نسبت به خدا نديدم، و كسى را كه بيشتر از او در تمام اوقاتش ذكر خدا گويد؛ نديدم، و نديدم كسى را كه خدا ترس‏تر و پارساتر از او باشد.(5).
نام و ياد خدا را در همه حال جارى مى‏ساخت و اين فرهنگ را به ياران خود منتقل مى‏كرد؛ هر گاه مى‏خواست يادداشتى براى نيازمنديهايش نويسد، مى‏نوشت: بسم اللَّه الرّحمن الرّحيم. ان شاء الله به ياد خواهم آورد. و سپس هر چه مى‏خواست يادداشت مى‏كرد.(6)

از دیگر ویژگی‌های آن حضرت این بود كه هر دعایی را كه شروع می‌كردند صلوات بر محمد و آل او می‌فرستادند در نماز یا غیر نماز بسیار صلوات می‌فرستادند، شب‌ها موقعی كه می‌خواستند بخوابند قرآن تلاوت می‌كردند، موقعی كه به آیه‌ای می‌رسیدند كه در آن از بهشت و دوزخ سخن می‌گفتند گریه می‌كردند و می‌فرمودند: «پناه می‌برم به خدا از آتش دوزخ»، آن حضرت هر سه روز یك بار تمام قرآن را تلاوت می‌كردند.
پي نوشت:
1) نورالابصار، ص 335.
2) كافى 3 264
3) بحارالانوار، ج 79، ص 309
4) فقه الرضا(عليه‏السلام)، ص 101
5) عيون اخبار الرضا(عليه‏السلام)، ج 2، ص 183.
6) رهاورد خرد(ترجمه تحف العقول)، ص 457

دیدگاه ها

ارسال ديدگاه جديد

(لطفا از درج سوال در ديدگاه ها خودداري فرماييد براي طرح سوالات خود به اين آدرس مراجعه فرماييد)

محتویات این فیلد به صورت شخصی نگهداری می شود و در محلی از سایت نمایش داده نمی شود.
  • آدرس های وب و ایمیل به صورت اتوماتیک به لینک تبدیل می شوند.
  • تگ های مجاز : <a> <br> <em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • خطوط و پاراگرافها به صورت اتوماتیک جدا سازی می شود.
  •  

 

کد امنیتی
لطفا کد تصویری زیر را وارد نمایید (استفاده از این کد برای جلوگیری از ورود اسپم ها می باشد)
13 + 7 =
دو عدد را جمع کنید و وارد کنید . به عنوان مثال 1+3 را باید 4 وارد کنید .