فناي کامل و انقطاع الي الله

سلام قسمتي از مناجات شعبانيه كه هب لي كمال الانقطاع تا قسمتي كه بحث از حجاب هاي نوري و. تا اخر قسمت تصير اروحنا معلقه بعز قدسك .ميشود را توضيح دهيد تشكر

در پاسخ به مطالب زير توجه كنيد :
1. كمال الانقطاع اليك, همان توحيد و فناي في الله است. يعني از همه چيز فارغ شوم و به تو بپردازم. يعني خدامحوري كامل در زندگي. روش آن هم اين است كه انسان مومن خداي متعال را محور تمامي انديشه ها و اخلاق و رفتار خود كند و در خدا متمركز گردد. همه چيز را براي به خدا و رسيدن به او بخواهد و از خود موحدي خدامحور بسازد.

2. معناي انقطاع، توجه كامل و همه جانبه به خداوند متعال و التفات نداشتن به غير او مي باشد. انقطاع الي الله داراي مراتب گوناگوني است و درجات متفاوتي دارد كه بستگي به ميزان معرفت و شناخت انسان از خداوند و صفات الهي و سعي و تلاش در نزديك شدن به خداوند و قرب به حق دارد. درجه كامل انقطاع مربوط به انبياء الهي و اولياء بزرگ خداوند است و ديگران به ميزان پيروي از دستورات الهي و تبعيت از پيشوايان دين و راهنمايان الهي انقطاع به سوي خداوند دارند.
3. در منابع اسلامي و به ويژه ادعيه امامان معصوم (ع) با بيانات مختلف و تعابير گوناگون، انقطاع الي الله مطرح شده است. در مناجات شعبانيه كه از مهم ترين اعمال ماه شعبان است و همه امامان (ع) اين مناجات را داشته اند چنين آمده است: «الهي هب لي كمال الانقطاع اليك وأنر ابصار قلوبنا بضياء نظرها اليك حتي تخرق الابصار القلوب حجب الفوز فتصل الي معدن العظمه و تصير ارواحنا معلقه بعز قدسك؛ خدايا نهايت بريدن از غير تو و پيوستن به خودت را روزي ام ساز و چشم هاي قلبمان را با نظاره به خودت روشن ساز تا بدانجا كه چشم قلبمان حجاب هاي نوري را پاره كند و به كانون عظمت بپيوندد و ارواح ما به ساحت قدس تو متصل گردد».
البته بايد توجه داشت كه انقطاع الي الله و توجه كامل به حضرت معبود و بريدن و گسستن از غير خداوند هرگز به معناي بريدن از خلق و انزوا و گوشه نشيني و دوري از اجتماع و ترك فعاليت هاي اجتماعي نمي باشد و بهترين گواه بر اين امر اين است كه اولياي الهي و تربيت شدگان مكتب آنان چون امام خميني (ره) در عين حال كه توجه كامل به حق را داشتند و انقطاع الي الله را دارا بودند ولي فعاليت هاي اجتماعي و سعي و كوشش آنان در راه هدايت مردم و دستگيري از آنها از همه بيشتر بوده است. معناي درست انقطاع الي الله و توجه نداشتن به غير حق اين است كه انسان به جايگاهي برسد كه با وجود زندگي در ميان مردم و اشتغال به كارها و فعاليت معمولي زندگي هرگز توجه او از خداوند برداشته نشود و در هيچ حالي خداوند و حضور و احاطه او را فراموش نكند و در واقع همه مظاهر و خلايق و موجودات هستي را آينه خدانما و نمايانگر صفات و كمالات حق ببيند و به هيچ موجودي در وجود و صفات و افعالش استقلال ندهد و هستي و صفات و افعال او را از خود او نداند، بلكه همه را از خداوند و سرچشمه گرفته از آن هستي مطلق و اسماء و صفات او بداند و اين همان معناي دقيقي است كه در منابع اسلامي از آن تعبير به «تجافي» شده است.
چنانچه در دعا آمده است: «اللهم ارزقني التجافي عن دار الغرور و الانابه الي دار الخلود؛ خدايا! كناره گرفتن از سراي فريب (دنيا) و بازگشت همه جانبه به سراي جاودانگي (عالم آخرت) را به من عطا كن». هنر اين است كه انسان در عين حال كه با مردم است وجلوه هاي مختلف دنيا و زر و زيور آن را مي بيند، از عالم ملكوت و حضور خداوند در همه ذرات عالم غافل نباشد و در عين برخورداري از مواهب دنيا و نعمت هاي الهي با ديده استقلال به آنها ننگرد و آنها را قائم به خود و ايستاده بر روي پاهاي خود و بي نياز از خداي خود نبيند.
آشنايان ره عشق در اين بحر عميق
غرقه گشتند و نگشتند به آب آلوده
4. از آنچه گفته شد روشن مي گردد كه انقطاع الي الله، كاري دشوار و سنگين است و نيازمند سال ها سعي و كوشش و تمرين و رياضت است و در ضمن امري تدريجي است و بايد كم كم و با مدارا و با راهنمايي آشنايان با راه خدا، حاصل گردد و افراط در پيمودن اين راه و عجله و شتاب باعث ضايع شدن نيروها و توان انسان و افتادن در ورطه هلاكت و دام شيطان است.
اين راه بايد با اختيار و شناخت و اعمال صالح و در طول ساليان دراز طي گردد، هر چند در مواردي ديده شده كه انجام عملي كه همراه با اخلاص فراوان و صفاي درون باشد در مدت كوتاهي انسان را به اين هدف عالي مي رساند ولي اين گونه موارد نادر و بر خلاف قاعده كلي براي رسيدن به اين مقصود، داشتن تقواي الهي و پايبند بودن به احكام الهي و انجام واجبات و ترك محرمات است كه به تدريج زمينه اين انقطاع را فراهم مي آورد و با قوي شدن نور معرفت الهي و انس با حق و مناجات با حضرت پروردگار، توجه به حق و انقطاع به سوي او حاصل مي گردد و هر چند اين خود داراي مراتب كاملا مختلفي است و درجات كاملا متفاوتي دارد.
در پايان دعاي «ابوحمزه ثمالي» كه در سحرهاي ماه مبارك رمضان خوانده مي شود و نيز در برخي دعاهاي ديگر در اين ماه تعابيري وجود دارد كه عبارت ديگري از انقطاع مي باشد، مثل: «اللهم اني اسئلك ايمانا تباشر به قلبي؛ خدايا من از تو ايماني را درخواست مي كنم كه به واسطه آن همدم و همنشين قلبم باشي»، يعني به واسطه اين ايمان هيچ حجابي ميان من و تو وجود نداشته باشد و هيچ چيز مرا از تو غافل نگرداند و اين همان معناي انقطاع كامل به سوي خداوند است كه آرزوي همه پاكان و صالحان بوده است.
البته گاهي انقطاع غير اختياري براي انسان حاصل مي شود. آن گاه كه تمام اسباب مادي كار ساز نباشند مانند كسي كه در ميان مشكلات و امواج طوفان تنها بماند و يا از همه راه ها قطع اميد كند، همچنان كه در قرآن مجيد مي خوانيم: «و اذا مس الانسان الضر دعانا لجنبه او قاعدا او قائما؛ و چون انسان را آسيبي رسد، ما را -به پهلو، خوابيده، نشسته يا ايستاده- مي خواند» (يونس، آيه 12). و «و اذا مس الانسان ضر دعا ربه منيبا اليه؛ و چون به انسان آسيبي رسد، پروردگارش را -در حالي كه به سوي او بازگشت كننده است- مي خواند» (زمر، آيه 8).
5. مناجات شعبانيه داراي شرح هاي مختلفي است كه يكي از انها شرح ايه الله حسين مظاهري اصفهاني بر اين مناجات است كه قابل استفاده زيادي است .
پـاسـخ:در پاسخ به مطالب زير توجه كنيد : 1. كمال الانقطاع اليك, همان توحيد و فناي في الله است. يعني از همه چيز فارغ شوم و به تو بپردازم. يعني خدامحوري كامل در زندگي. روش آن هم اين است كه انسان مومن خداي متعال را محور تمامي انديشه ها و اخلاق و رفتار خود كند و در خدا متمركز گردد. همه چيز را براي به خدا و رسيدن به او بخواهد و از خود موحدي خدامحور بسازد. 2. معناي انقطاع، توجه كامل و همه جانبه به خداوند متعال و التفات نداشتن به غير او مي باشد. انقطاع الي الله داراي مراتب گوناگوني است و درجات متفاوتي دارد كه بستگي به ميزان معرفت و شناخت انسان از خداوند و صفات الهي و سعي و تلاش در نزديك شدن به خداوند و قرب به حق دارد. درجه كامل انقطاع مربوط به انبياء الهي و اولياء بزرگ خداوند است و ديگران به ميزان پيروي از دستورات الهي و تبعيت از پيشوايان دين و راهنمايان الهي انقطاع به سوي خداوند دارند. 3. در منابع اسلامي و به ويژه ادعيه امامان معصوم (ع) با بيانات مختلف و تعابير گوناگون، انقطاع الي الله مطرح شده است. در مناجات شعبانيه كه از مهم ترين اعمال ماه شعبان است و همه امامان (ع) اين مناجات را داشته اند چنين آمده است: «الهي هب لي كمال الانقطاع اليك وأنر ابصار قلوبنا بضياء نظرها اليك حتي تخرق الابصار القلوب حجب الفوز فتصل الي معدن العظمه و تصير ارواحنا معلقه بعز قدسك؛ خدايا نهايت بريدن از غير تو و پيوستن به خودت را روزي ام ساز و چشم هاي قلبمان را با نظاره به خودت روشن ساز تا بدانجا كه چشم قلبمان حجاب هاي نوري را پاره كند و به كانون عظمت بپيوندد و ارواح ما به ساحت قدس تو متصل گردد». البته بايد توجه داشت كه انقطاع الي الله و توجه كامل به حضرت معبود و بريدن و گسستن از غير خداوند هرگز به معناي بريدن از خلق و انزوا و گوشه نشيني و دوري از اجتماع و ترك فعاليت هاي اجتماعي نمي باشد و بهترين گواه بر اين امر اين است كه اولياي الهي و تربيت شدگان مكتب آنان چون امام خميني (ره) در عين حال كه توجه كامل به حق را داشتند و انقطاع الي الله را دارا بودند ولي فعاليت هاي اجتماعي و سعي و كوشش آنان در راه هدايت مردم و دستگيري از آنها از همه بيشتر بوده است. معناي درست انقطاع الي الله و توجه نداشتن به غير حق اين است كه انسان به جايگاهي برسد كه با وجود زندگي در ميان مردم و اشتغال به كارها و فعاليت معمولي زندگي هرگز توجه او از خداوند برداشته نشود و در هيچ حالي خداوند و حضور و احاطه او را فراموش نكند و در واقع همه مظاهر و خلايق و موجودات هستي را آينه خدانما و نمايانگر صفات و كمالات حق ببيند و به هيچ موجودي در وجود و صفات و افعالش استقلال ندهد و هستي و صفات و افعال او را از خود او نداند، بلكه همه را از خداوند و سرچشمه گرفته از آن هستي مطلق و اسماء و صفات او بداند و اين همان معناي دقيقي است كه در منابع اسلامي از آن تعبير به «تجافي» شده است. چنانچه در دعا آمده است: «اللهم ارزقني التجافي عن دار الغرور و الانابه الي دار الخلود؛ خدايا! كناره گرفتن از سراي فريب (دنيا) و بازگشت همه جانبه به سراي جاودانگي (عالم آخرت) را به من عطا كن». هنر اين است كه انسان در عين حال كه با مردم است وجلوه هاي مختلف دنيا و زر و زيور آن را مي بيند، از عالم ملكوت و حضور خداوند در همه ذرات عالم غافل نباشد و در عين برخورداري از مواهب دنيا و نعمت هاي الهي با ديده استقلال به آنها ننگرد و آنها را قائم به خود و ايستاده بر روي پاهاي خود و بي نياز از خداي خود نبيند. آشنايان ره عشق در اين بحر عميق غرقه گشتند و نگشتند به آب آلوده 4. از آنچه گفته شد روشن مي گردد كه انقطاع الي الله، كاري دشوار و سنگين است و نيازمند سال ها سعي و كوشش و تمرين و رياضت است و در ضمن امري تدريجي است و بايد كم كم و با مدارا و با راهنمايي آشنايان با راه خدا، حاصل گردد و افراط در پيمودن اين راه و عجله و شتاب باعث ضايع شدن نيروها و توان انسان و افتادن در ورطه هلاكت و دام شيطان است. اين راه بايد با اختيار و شناخت و اعمال صالح و در طول ساليان دراز طي گردد، هر چند در مواردي ديده شده كه انجام عملي كه همراه با اخلاص فراوان و صفاي درون باشد در مدت كوتاهي انسان را به اين هدف عالي مي رساند ولي اين گونه موارد نادر و بر خلاف قاعده كلي براي رسيدن به اين مقصود، داشتن تقواي الهي و پايبند بودن به احكام الهي و انجام واجبات و ترك محرمات است كه به تدريج زمينه اين انقطاع را فراهم مي آورد و با قوي شدن نور معرفت الهي و انس با حق و مناجات با حضرت پروردگار، توجه به حق و انقطاع به سوي او حاصل مي گردد و هر چند اين خود داراي مراتب كاملا مختلفي است و درجات كاملا متفاوتي دارد. در پايان دعاي «ابوحمزه ثمالي» كه در سحرهاي ماه مبارك رمضان خوانده مي شود و نيز در برخي دعاهاي ديگر در اين ماه تعابيري وجود دارد كه عبارت ديگري از انقطاع مي باشد، مثل: «اللهم اني اسئلك ايمانا تباشر به قلبي؛ خدايا من از تو ايماني را درخواست مي كنم كه به واسطه آن همدم و همنشين قلبم باشي»، يعني به واسطه اين ايمان هيچ حجابي ميان من و تو وجود نداشته باشد و هيچ چيز مرا از تو غافل نگرداند و اين همان معناي انقطاع كامل به سوي خداوند است كه آرزوي همه پاكان و صالحان بوده است. البته گاهي انقطاع غير اختياري براي انسان حاصل مي شود. آن گاه كه تمام اسباب مادي كار ساز نباشند مانند كسي كه در ميان مشكلات و امواج طوفان تنها بماند و يا از همه راه ها قطع اميد كند، همچنان كه در قرآن مجيد مي خوانيم: «و اذا مس الانسان الضر دعانا لجنبه او قاعدا او قائما؛ و چون انسان را آسيبي رسد، ما را -به پهلو، خوابيده، نشسته يا ايستاده- مي خواند» (يونس، آيه 12). و «و اذا مس الانسان ضر دعا ربه منيبا اليه؛ و چون به انسان آسيبي رسد، پروردگارش را -در حالي كه به سوي او بازگشت كننده است- مي خواند» (زمر، آيه 8). 5. مناجات شعبانيه داراي شرح هاي مختلفي است كه يكي از انها شرح ايه الله حسين مظاهري اصفهاني بر اين مناجات است كه قابل استفاده زيادي است .

دیدگاه ها

ارسال ديدگاه جديد

(لطفا از درج سوال در ديدگاه ها خودداري فرماييد براي طرح سوالات خود به اين آدرس مراجعه فرماييد)

محتویات این فیلد به صورت شخصی نگهداری می شود و در محلی از سایت نمایش داده نمی شود.
  • آدرس های وب و ایمیل به صورت اتوماتیک به لینک تبدیل می شوند.
  • تگ های مجاز : <a> <br> <em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • خطوط و پاراگرافها به صورت اتوماتیک جدا سازی می شود.
  •  

 

کد امنیتی
لطفا کد تصویری زیر را وارد نمایید (استفاده از این کد برای جلوگیری از ورود اسپم ها می باشد)
7 + 3 =
دو عدد را جمع کنید و وارد کنید . به عنوان مثال 1+3 را باید 4 وارد کنید .