دعا براي زيباتر شدن چهره

آيا در اسلام هيچ ذكري يا كاري هست كه به زيباتر شدن چهره كمك كند و صورت انسان را زيبا كند؟

در پاسخ به نكاتي توجه كنيد .
1. بر حسب بعضي نقل ها ،خواندن دعاي «اللهم حسّن خلقي وخلقي» كه از پيامبر اسلام (ص) نقل شده براي زيبا شدن مفيد است.
2. از جمله اثار و بركات خواندن نافله شب نيكو شدن و زيبايي چهره است و بر طبق روايات خواندن نماز شب موجب زيبايي و نيكويي چهره انسان مي گردد . امام صادق (ع) مي فرمايد: «نماز شب، صورت را نوراني مي كند.
3. از ديدگاه اسلام زيبايي بر زيبايي مادّي و زيبايي معنوي تقسيم مي شود، و تأكيد بيشتري در كسب زيبايي معنوي شده است؛ هر چند بر كسب زيبايي مادي هم تشويق شده است، اما نكته اي كه بايد توجه نمود اين است كه، زيبايي معنوي چهره، به وسيله امور معنوي - مانند نماز- به دست آمده و زيبايي مادي و ظاهري چهره نيز به صورت طبيعي به وسيله امور مادي به دست مي آيد.
بر اين اساس، پاسخ به سؤال را مي توان در چند بخش ارائه كرد:
مفهوم زيبايي
در قرآن كريم و احاديث، از مفهوم «زيبا و زيبايي»، به «حُسن» و «جمال و جميل» تعبير شده است؛ و «حُسن»، يعني، زيبائى و نيكوئى و يا هر چيزي كه شادي آور و خوش آيند باشد.[1] حسن و جمال به يك معنا هستند؛[2] اما «جمال و جميل» به معناي زيبايي كثير و زياد است.[3] و اين كلمه ها در قرآن كريم، به صورت هاي مختلف (مانند مصدر و اسم) به كار برده شده و زيبايي به اين معنا مورد مدح و ستايش قرار گرفته است؛ مانند:

«... قُولُوا لِلنَّاسِ حُسْناً...»[4]: به مردم نيك بگوييد.

«إِنْ تَمْسَسْكُمْ حَسَنَة...»[5]: اگر نيكى به شما برسد، آن ها را ناراحت مى‏كند.

«فيهِنَّ خَيْراتٌ حِسان»[6]: و در آن باغ هاى بهشتى، زنانى نيكو خلق و زيبايند.

«فَاصْبِرْ صَبْراً جَميلاً»[7]: پس صبر كن صبر نيكو.(صبر جميل، به معني شكيبايى زيبا و قابل توجه است، و آن صبر و استقامتى است كه تداوم داشته باشد، يأس و نوميدى به آن راه نيابد، و توأم با بي تابى و جزع و شكوه و آه و ناله نباشد[8]).

خلاصه اين كه اين كلمات، در معناي مثبت و نيكو به كاربرده شده و داراي پيام سرورآور و خوشايند براي بندگان خداي متعال است.

بعد از اين كه درباره حسن و زيبايي مادي و معنوي، توضيحي كوتاه و اجمالي داده شد، پاسخ به پرسش مطرح شده را از هر دو جنبه مورد بررسي قرار مي دهيم:

زيبايي معنوي

قبل از اين كه به زيبايي ظاهري و مادي (مانند زيبايي در چهره) بپردازيم، لازم است كه در مورد زيبايي معنوي و باطني و چگونگي ايجاد اين زيبايي در خود، از منظر سخنان پيامبر اكرم (ص) و امامان معصوم (ع) استفاده كنيم؛ در اين جا به برخي از اين روايات اشاره مي شود:

1. امام علي (ع): «زيبايي انسان، در بردباري او است».[9] زيرا بردباري، آن آرامشي كه به روح انسان مي دهد، اخلاق و رفتار انسان را در برابر مشكلات و بلاها زيبا و نيكو مي كند.

2. امام علي (ع):«زيبايي مؤمن، به تقوا و ورع او است».[10]

3. امام حسن عسكري (ع):«زيبايي عقل، زيبايي باطني (معنوي) انسان است».[11]

4. پيامبر اكرم (ص): «هر كس نماز شب بخواند، چهره اش در روز نيكو مي شود».[12]

5. امام علي (ع):«... نماز، نورانيت صورت است...».[13]

6. امام صادق (ع):«نماز شب، صورت را نوراني مي كند».[14]

و روايات ديگري كه در مورد اعمال وكارهايي كه موجب نورانيت و زيبايي معنوي انسان مي شود، وارد شده است.

زيبايي مادي

در احاديث، علاوه بر زيبايي معنوي، به زيبايي ظاهري و مادي هم اهميت داده شده كه از راه هاي مادي به دست مي آيد. از منظر روايات، در زيبايي مادي چهره عوامل مختلفي مؤثر است. در زير به برخي از رواياتي كه درباره زيبايي ظاهري و مادي و چيزهايي كه چهره انسان را زشت مي كند، وارد شده، اشاره مي شود:

1. امام صادق (ع):«گرفتن مو از بيني، باعث زيبايي چهره است».[15]

2. امام علي (ع) فرمودند: پيامبر اكرم (ص) فرمودند:«برادرم عيسى (ع) به شهرى عبور نمود كه در آن مرد و زنى‏ فرياد مى‏كردند، حضرت به آنها فرمود: شما را چه مى‏شود و چرا فرياد مى‏كنيد؟ آن مرد عرض كرد: اى پيامبر خدا، اين همسر من است و هيچ بدى هم ندارد بلكه زنى است صالحه ولى در عين حال دوست دارم از او جدا شوم. حضرت عيسى (ع) فرمود: به هر حال بگو چه نقصى در او است كه مى‏خواهى از وى جدا شوى؟ آن مرد عرضه داشت: بدون اين كه پير شده باشد صورتش شكسته و فرسوده شده. حضرت به آن زن فرمود: اى زن دوست دارى طراوت صورتت به تو برگردد؟ آن زن عرضه داشت: آرى. حضرت فرمود: هر گاه غذا تناول مى‏كنى، زنهار پيش از سير شدن از آن دست بكش؛ زيرا طعام وقتى در شكم و معده زياد شد طراوت و نشاط صورت را مى‏برد. زن به اين دستور عمل نمود، طراوت صورتش دوباره بازگشت».[16]

3. امام صادق (ع): حناء بوى بد را از بين مى‏برد، چهره را شاداب و با طراوت مى‏كند، دهان را خوشبو مى‏سازد، فرزندان آدمى را زيبا و خوش سيما مى‏كند.[17]

4. در روايتي از امام موسي كاظم (ع) آمده است كه شستن سر با گِل سرشور، چهره را زشت مي كند.[18]

5. امام صادق (ع):« گلابى چهره را زيبا كند».[19]

6. در روايتي از امام صادق (ع) آمده است كه، گياه كاسني، چهره را زيبا مي كند.[20]

و روايات ديگري كه درباره زيبايي مادّي چهره وارد شده است.

بنابراين، سؤالي كه درباره ذكر مطرح كرديد، مربوط به امور معنوي مي باشد و اين طور نيست كه با ذكر بتوان چهره مادي انسان را زيبا و عوض كرد، بلكه براي زيبايي مادي ما انسان ها، اموري مادي پيش رو گذاشته شده است.
slamquest.net

پاورقي ها

[1] داور پناه، ابوالفضل‏، أنوار العرفان في تفسير القرآن، ج ‏6، ص 412- 413، انتشارات صدر، تهران، چاپ اول، 1375ش؛ قرشى، سيد على اكبر، قاموس قرآن، ج2، ص 134، دار الكتب الإسلامية، تهران، چاپ ششم،1371ش؛ راغب اصفهانى، حسين بن محمد، المفردات في غريب القرآن، ص 235، دارالعلم الدار الشامية، دمشق بيروت، چاپ اول، 1412ق.
[2] التحقيق في كلمات القرآن الكريم، ج2 ، ص 109؛ المفردات في غريب القرآن، ص 202.
[3] قاموس قرآن، ج 2، ص 52؛ المفردات في غريب القرآن، ص 202.
[4] بقره، 83.
[5] آل عمران، 120.
[6] الرحمن، 70.
[7] المعارج، 5.
[8] مكارم شيرازي، ناصر، تفسير نمونه، ج 25، ص 17، دارالكتب الاسلامية، تهران، چاپ اول، 1374ش.
[9] تميمي آمدي، عبدالواحد بن محمد، غررالحكم، ص 285، ح 6392، انتشارات دفتر تبليغات، قم، 1366ش: « جمال الرجل حلمه ».
[10] غررالحكم، ص 269، ح 5862: «جمال المؤمن ورعه».
[11] مجلسي، محمدباقر، بحارالانوار، ج 1، ص 95، ح 37، مؤسسه الوفاء، بيروت لبنان: «وَ حُسْنُ الْعَقْلِ جَمَالٌ بَاطِنٌ».
[12] طوسي، أبو جعفر محمد بن حسن،‏ تهذيب الاحكام، ج 2، ص 119، ح 217، دارالكتب الاسلامية، تهران، چاپ چهارم، 1407ق: «مَنْ صَلَّى بِاللَّيْلِ حَسُنَ وَجْهُهُ بِالنَّهَارِ».
[13] شعيري، تاج الدين، جامع الاخبار، ص 72، انتشارات رضي، قم، 1363ش.
[14]حرّ عاملي، محمد بن حسن، وسائل الشيعه، ج 8، ص 151- 152، ح 10278، مؤسسه آل البيت، قم، چاپ اول، 1409ق: «صَلَاةُ اللَّيْلِ تُحَسِّنُ الْوَجْه‏».
[15]كليني، محمد بن يعقوب، الكافي، ج 6، ص 488، دارالكتب الاسلامية، تهران، 1365ش: «أَخْذُ الشَّعْرِ مِنَ الْأَنْفِ يُحَسِّنُ الْوَجْهَ».
[16] شيخ صدوق، علل الشرايع، ترجمه ذهني تهراني، سيد محمد جواد، ‏ج 2، ص 590- 591، انتشارات مؤمنين‏، قم، چاپ اول، 1380ش.
[17] الكافي، ج 6، ص 484: «الْحِنَّاءُ يَذْهَبُ بِالسَّهَكِ وَ يَزِيدُ فِي مَاءِ الْوَجْهِ وَ يُطَيِّبُ النَّكْهَةَ وَ يُحَسِّنُ الْوَلَدَ».
[18] شيخ صدوق، علل الشرايع، ج 1، ص 292، نشر داوري، قم، چاپ اول.
[19] بحارالانوار، ج 63، ص 170: «السَّفَرْجَلُ يُحَسِّنُ الْوَجْه».
[20] بحارالانوار، ج 63، ص 208.

دیدگاه ها

ارسال ديدگاه جديد

(لطفا از درج سوال در ديدگاه ها خودداري فرماييد براي طرح سوالات خود به اين آدرس مراجعه فرماييد)

محتویات این فیلد به صورت شخصی نگهداری می شود و در محلی از سایت نمایش داده نمی شود.
  • آدرس های وب و ایمیل به صورت اتوماتیک به لینک تبدیل می شوند.
  • تگ های مجاز : <a> <br> <em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • خطوط و پاراگرافها به صورت اتوماتیک جدا سازی می شود.
  •  

 

کد امنیتی
لطفا کد تصویری زیر را وارد نمایید (استفاده از این کد برای جلوگیری از ورود اسپم ها می باشد)
10 + 2 =
دو عدد را جمع کنید و وارد کنید . به عنوان مثال 1+3 را باید 4 وارد کنید .