دانشگاه و ضعف معنويت

بنده بيست سالم است و پسر هستم و دانشجو. از اول آدم خيلي مذهبي بودم و اعتكاف و نماز شب و ... هم بود. از وقتي كه وارد دانشگاه شدم احساس ميكنم كه كمي ايمانم ضعيف شده. متاسفانه مدتي است (چند ماه) كه به فيلمهاي مستهجن اعتياد پيدا كرده ام با هزاران بار شرمندگي يك بار هم براي اولين بار استمناء كردم. خيلي ناراحت هستم. من كه نماز شب ميخواندم و نمازهايم قضا نميشد واهل عرفان و دنبال ديدن امام زمانم بودم الآن.... . خيلي ناراحت هستم، خيلي. احساس ميكنم كه ديگر اصلا نميتوانم به آن حالت قبلي برگردم. ولي يك حسي به من ميگويد هنوز هم وقت هست. بعضي وقتها كه گناه ميكنم فكر ميكنم كه شايد همين الآن مرگم فرابرسد و كافر از دنيا بروم. و به همين خاطر بعضي گناهان را قبل از انجام دادنش پشيمان ميشوم وانجام نميدهم. مني كه همه خانواده وفاميل و دوستان مرا يك آدم بسيار با تقوا و با ايمان ميشناسند، حالم از خودم به هم ميخورد. آرزو ميكنم كاش گناه نميكردم. از وقتي كه وارد دانشگاه شدم( البته داشنگاه من در يك شهر ديگري است) احساس ميكنم كه مثلا چونكه تقريبا همه گناه ميكنند اگر من گناه نكنم مثلا من خودم را از آن لذت محروم كرده ام و عقب مانده ام. تورو خدا كمكم كنيد. قبل از اينكه ديگه نشه كاري كرد...

از اين كه سوال خود را با ما در ميان گذاشته ايد از شما متشكريم و اميدواريم پاسخ گوي مناسبي براي شما باشيم.

«نگاه»
شناخت و بينش رفتارهاي ما را به وجود مي آورند. اگر نگاه ما به گناه تغيير كند و آن را چون امور متعفن و مضر قلمداد كنيم، آيا دگر به سراغ آن خواهيم رفت؟
اما از آنجا كه گناه را خوب نمي شناسيم و به پيامدهاي آن آگاه نيستيم، هنگامي كه ديگران آن را مرتكب مي شوند ما گمان مي كنيم كه عقب افتاده ايم و بايد براي خود فكري بكنيم. اين برداشت و نگرش اشتباه، كليد گناه و خطا شما است. از اين رو بايد آگاهي مان نسبت به گناه تغيير كند؛ آن وقت است اگر تمام اهل دنيا هم به دنبال سبقت گرفتن در معصيت بر هم پيشي بگيرند، ما هرگز روي خود را به گناه نخواهيم گشود.

«گناه»
آب آتش را كشد زيرا كه او--- خصم فرزندان آب است و عدو
بعد از آن اين نار نار شهوت است--- كاندر او اصل گناه و زلت است‏
نار بيرونى به آبى بفسرد--- نار شهوت تا به دوزخ مى‏برد
گناه يعني به كم قانع شدن، گناه يعني وجود خود را رشد ندادن، گناه در يك كلمه يعني پيروي از خود كردن نه بندگي خدا را كردن.
گناه شخصيت انسان را ناسالم مي كند و فرد را در زنجيره ي بيچارگي قرار مي دهد تا جاي كه ديگر راه نجاتي نمي تواند فرد براي خود ببيند.
گناه از آنجا كه روح شهوت و طغيان را در انسان زنده مي كند، انسان مي شود طاغي و شيطان. چرا كه شيطان نيز به امر خدا در نيامد و سر خود را براي اطاعت امر خدا فرود نياورد. در اين هنگام فرد گناه كار كارش به جاي مي رسد كه شيطان مي شود سرپرست او و اين ولايت ره آوردي جزء خروج فرد از نور به سمت ظلمت ندارد«وَ الَّذينَ كَفَرُوا أَوْلِياؤُهُمُ الطَّاغُوتُ يُخْرِجُونَهُمْ مِنَ النُّورِ إِلَى الظُّلُماتِ أُولئِكَ أَصْحابُ النَّارِ هُمْ فيها خالِدُون؛ ) كسانى كه كافر شدند، اولياى آنها طاغوتها هستند كه آنها را از نور، به سوى ظلمتها بيرون مى‏برند آنها اهل آتشند و هميشه در آن خواهند ماند»(بقره/257).

«زندگي آنها»

به افرادي كه گناه مي كنند با ديد عميق بنگريد. آيا آنها براي زندگي خود هدفي مشخص و صحيح دارند؟ و يا تنها به پي هوي و هوس خود مي دوند؟ اين همه دويده اند چه بدست آورده اند؟ آيا يك لذت حسي گذرا ارزش آن را دارد كه انسان هويت و حقيقت خود را پايمال كند و شخصيت خود را حيواني رشد دهد و دست خود را از مقام انساني كوتاه كند؟
توبه ننديشد دگر شيرين شود---- بر دلش آن جرم تا بى‏دين شود
آن پشيمانى و يا رب رفت از او--- شست بر آيينه زنگ پنج تو
آهنش را زنگها خوردن گرفت--- گوهرش را زنگ كم كردن گرفت‏
در نهاد افراد گناه كار اين مسئله موج مي زند كه آنها از كار خود بيزارند، اما عادت، دوري از خدا و غفلت با آنها كاري كرده است كه نمي توانند براي خود دستي بالا بزنند و از معصيت دوري كنند و براي خود حتي قدمي بردارند. اين حرف و درد دل هاي است كه بسياري از اين افراد به ما منتقل كرده اند.
به راستي اين چه كاري است كه ابتداي آن لذت، اما پايان آن غم و اندوه است؟! لذت اين نيست كه شما پرسشگر جوان و اهل ايمان دست به كاري بزنيد، اما بعد از مدتي احساس ندامت بر سر شما سايه افكند.
در نظر بگيريد ايام امتحانات فرا رسيده است و شما بجاي درس خواندن به بازي مشغول هستيد. بعد از مدتي كه وارد جلسه شديد تمام لذت هاي كه بر اثر بازي برده ايد در هنگام پاسخ دهي به سوالات از بين مي رود و كام شما را تلخ مي نمايد. از اين رو امام علي -عليه السلام- مي فرمايد:« جفا، مايه ننگ است و گناه، موجب محنت»( ميزان الحكمه/ج 1/ ص 76)
افرادي كه شما از آنها ياد كرديد كه به سوي گناه مي شتابند، از روي غفلت اين گونه عمل مي كنند واين نشان از آن دارد كه آنها دور انديش نيستند. امام علي - عليه السلام- فرمودند: «غفلت، ضد دورانديشي است»(ميزان الحكمه/ج 8/ص 456).
ترك خواب غفلت خرگوش كن---غره‏ى اين شير اى خر گوش كن
اين افراد در درون ضعيف هستند. چرا كه صاحب تقوا نيستند. افراد با تقوا خود نگهدار، قوي و شجاع هستند. اين از ضعف است كه آنها نمي توانند نفس خود را كنترل كنند. كار به جاي رسيده است كه كنترل آنها به دست خواهش هاي نفسشان افتاده است. حالا انسان فرمايش رسول اكرم- صل الله عليه و آله و سلم- را درك مي كند كه فرمود: «شجاع و نيرومند آن كس نيست كه بر مردم غلبه كند و بر رقباء خود پيروز گردد، بلكه شجاع آن كسى است كه بر نفس سركش خود مسلّط شود و عنان هوى و تمايلات خويش را در دست گيرد»( الحديث- روايات تربيتى/ ج‏1/ ص 259)

هر كه ترسيد از حق و تقوى گزيد--- ترسد از وى جن و انس و هر كه ديد
اندر اين فكرت به حرمت دست بست--- بعد يك ساعت عمر از خواب جست‏

‏«لذت ديگر»
در ضمن بسياري از لذات و نيازها را ما در دنيا به خاطر برخي مسائل ديگر به تأخير مي اندازيم. به طور مثال فردي كه به فوتبال علاقه دارد، بسيار ديده شده با اين كه به آب و غذا احتياج دارد و مادر براي او غذا تهيه كرده است، اما به خاطر ديدن فوتبال از نياز و لذت غذا خوردن براي مدتي دوري مي كند. اين مثال مي تواند گوياي اين باشد كه ما اگر لذت ديگري هم چون بندگي، مناجات و رسيدن به انسانيت در ما شعله بگيرد، مي تواند نيازهاي ديگر را تحت شعاع قرار دهد.

«راه كار»
خشم و شهوت مرد را احول كند--- ز استقامت روح را مبدل كند
چون غرض آمد هنر پوشيده شد--- صد حجاب از دل به سوى ديده شد
همان طور كه مي دانيد شهوت جنسي غريزه اي نيرومند است، كه اگر آن را هدايت نكينم، تمام قواي انساني را مقهور خويش مي سازد. يعني نيروي جسماني و مغز و اعصاب را به سرعت رو به تضعيف مي برد و ذهن را مسموم، انديشه را مغشوش و قدرت تصميم گيري و اراده را تباه مي كند و در يك كلمه انسان را از انسانيت ساقط مي كند.
اين غريزه كه بطور طبيعي قدرتمند است، اگر در معرض محرك هاي محيطي مثل ديدن صحنه هاي هوس انگيز قرار گيرد، تحريك مي شود، به طوري كه كنترل آن مشكل و خطر آن براي انسان بسيار شديد مي گردد و به نوعي اعتياد تبديل مي شود.
براي كنترل و مهار اين غريزه هم بايد محرك هاي بيروني را حذف كنيم و هم از راه صحيح ، يعني ازدواج، در صدد ارضاي آن باشيم.
شخصي كه مبتلا به سايت هاي مستهجن شده اولين قدم براي نجات از اين ورطه آن است كه به هر وسيله اي كه ممكن است جلوي خود را بگيريد و به سراغ اين سايت ها نرود. براي اين كه چشمان پاك خود را به اموري ناپاك، كه جزء تخريب روح و روان و شخصيت شما كاري نمي كند، دوري كنيد، اين امور را بكار بگيريد:
1- فردي كه خطا از او سر زده است براي رهايي از گناه بايد متوسل به اشك شود. امام علي -عليه السلام- مي فرمايد:« گريستن از ترس خدا دل را نوراني مي كند و از خو گرفتن به گناه مصون مي دارد».(ميزان الحكمه/ج 2/ص 7) شخصي كه از گناه خود اشك ريخت اين اشك دل او را زنده و بيدار مي كند، از اين رو چنين فردي ديگر دست به كارهاي كوچك نمي زند و او را از گناه دور مي سازد.
2- سعي كنيد حس ندامت و پشيماني از گناه را در خود حفظ كنيد. چرا كه اين ندامت سبب مي شود كه فرد در درون خود از گناه بيزاري بجويد و اين خود عاملي براي دوري از گناه بشمار مي آيد.امام علي -عليه السلام- مي فرمايد: «پشيماني از گناه، مانع تكرار گناه مي شود».( ميزان الحكمه/ج 2/ص 126)
3- در باره ي آثار زيانبار دنيوي و خصوصا اُخروي پيروي از شهوات مطالعه و فكر كنيد و سعي كنيد عذاب هايي را كه خداوند به گناهكاران وعده كرده است در نظر آوريد. در اين زمينه تا حدود زيادي معاد باوري شما را از گناه حفظ كرده است، آن را بيش از پيش تقويت كنيد. امام علي -عليه السلام- مي فرمايد: «هر كس كه زياد به ياد آخرت باشد، كمتر گناه مي كند».( ميزان الحكمه/ج 1/ ص 62)
4- در جلسات دعا و مناجات و مراسم مذهبي شركت فعال داشته باشد و نيز براي خود يك برنامه منظم مذهبي مثل زيارت عاشورا ترتيب دهد تا ضمن تقويت احساسات مذهبي خود، از نيروي ايمان و امداد غيبي پروردگار در مهار نفس اماره برخوردار شود.
5- غالب افراد هنگامي به سراغ سايت هاي غير اخلاقي مي‌روند كه بيكار باشند. لذا توصيه مي‌شود اوقاتتان را با اعمالي شايسته و مورد علاقه تان پر كنيد تا فرصت پرداختن به اين گونه امور را نداشته باشيد. اين نوع اعمال را به اعمال جايگزين مي شناسيم. از اين رو بايد براي شما جذابيت داشته باشد و مورد علاقه تان باشد، تا جذابيت اين مسئله بتواند جلوي نفس شما را براي پرداختن به سايت ها بگيرد.
6- براي مدتي كامپيوتر را از مصرفي بودن و خدمت دهي خارج كنيد. مثلاً مُدم را از كار بياندازيد، تا براي مدتي از اينترنت نتوانيد استفاده كنيد و در اين مدت به افزايش ايمان و اراده ي خود بپردازيد.
7- در صورت لزوم استفاده از رايانه حتماً آن را در يك اتاق عمومي مثل اتاق نشيمن قرار دهيد تا در زمان استفاده از اينترنت ديگران هم در رفت‌ و ‌آمد باشند.
8- از تمام چيزهايي كه به نوعي غريزه جنسي را تحريك مي كند مانند خوردن بيش از حد غذاهاي پروتئيني مثل گوشت، خرما، عسل، تخم مرغ، فلفل، پياز و غيره پرهيز كند، همچنين از گوش دادن به موسيقي ها و اشعار عاشقانه يا صحبت كرن و فكر كردن در امور جنسي و بطور كلي هر چيز كه در شما احساسات شهوي را تقويت مي كند بپرهيزد.
9- به تنهايي و بي تحركي ، روي نياوريد و در عوض به ورزش و تفريحات سالم بپردازد و از اين طريق انرژي هاي خود را تخليه نمايد.
10- مراقب گوش و چشم خود باشيد. هر چه كه انسان مي بيند در او اثر مي گذارد. دقت كنيد انسان با يك لطيفه ي خنده دار مي خندد و با شنيدن يك ناسزا عصباني مي شود، آري ديدن و شنيدن مطالب جنسي در قلب و جان آدمي اثري زهر آلود دارد.
11- از مراوده و ارتباط با افراد لاابالي و بي بند و بار بپرهيزد و در عوض با افراد مؤمن و ارزشي رابطه دوستي برقرار كنيد.

«درك حضور»
درك حضور خود راه كار اساسي براي محفوظ ماندن از گناه است كه به خاطر اهميت آن به صورت مستقل آن را ذكر كرده ايم. آدمي همواره از افراد حُجب و حياء دارد، از اين رو در مقابل آنها دست به هر كاري نمي زند خصوصاً گناه. حال اگر انسان بداند كه همواره در محضر خداست، در محضر او آيا گناه مي كند؟ تلاش كنيد اين مطلب را مرور كنيد تا جان شما به اين باور برسد كه خدا ما را مي بيند، بر كارهاي ما آگاه است و همواره اعمال ما در منظر و مشاهده ي خدا قرار دارد و اين شاهدي كه الان مي بيند فردا بر ما حكم مي كند.
تلاوت قرآن در اعطاي چنين بينشي بسيار مفيد است، از اين رو در برنامه ي خود تلاوت قرآن را فراموش نكنيد« هُوَ مَعَكُمْ أَيْنَ ما كُنْتُمْ وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ بَصير؛ و هر جا باشيد او با شما است، و خداوند نسبت به آنچه انجام مى‏دهيد بيناست»(حديد/4) « وَ اللَّهُ بِما تَعْمَلُونَ خَبيرٌ؛ و خداوند به آنچه انجام مى‏دهيد، آگاه است»(بقره/271).از اين رو است كه قرآن كتاب هدايت و انسان را از ظلالت به طاعت در مي آورد.

«وقت است»
با تبر بردار و مردانه بزن--- تو على وار اين در خيبر بكن
همان طور كه خود بيان كرده ايد هنوز وقت است، كه به سمت خداي مهربان بيايد. همت كنيد و از در توبه وارد شويد. پيامبر خدا - صلي الله عليه و آله و سلم- مي فرمايد:« كسي كه از گناه توبه كند مانند كسي است كه گناهي نكرده است».( ميزان الحكمه/ ج2/ص 119).
اگر تلاش كنيد و بخواهيد به سمت طاعت و بندگي خدا در آييد و خود را با گناه مأنوس نكنيد، خداوند انيس شما خواهد شد. پيامبر خدا - صلي الله عليه و آله و سلم- در اين باره فرمودند: «هر كه از خواري گناه به سرفرازي طاعت در آيد، خداوند عزّ و جلّ انيس او مي شود، بي آن كه همدمي داشته باشد و او را كمك مي رساند، بي آنكه مال و ثروتي داشته باشد». (ميزان الحكمه/ج 1/ص 486)

دیدگاه ها

ارسال ديدگاه جديد

(لطفا از درج سوال در ديدگاه ها خودداري فرماييد براي طرح سوالات خود به اين آدرس مراجعه فرماييد)

محتویات این فیلد به صورت شخصی نگهداری می شود و در محلی از سایت نمایش داده نمی شود.
  • آدرس های وب و ایمیل به صورت اتوماتیک به لینک تبدیل می شوند.
  • تگ های مجاز : <a> <br> <em> <strong> <cite> <code> <ul> <ol> <li> <dl> <dt> <dd>
  • خطوط و پاراگرافها به صورت اتوماتیک جدا سازی می شود.
  •  

 

کد امنیتی
لطفا کد تصویری زیر را وارد نمایید (استفاده از این کد برای جلوگیری از ورود اسپم ها می باشد)
14 + 2 =
دو عدد را جمع کنید و وارد کنید . به عنوان مثال 1+3 را باید 4 وارد کنید .