ویژگی های امام زمان ۱۳۹۶/۱۰/۲۸ - ۱۳۶۸ بازدید

ویژگی های امام زمان

حضرت مهدى(عج) داراى چه خصایص و ویژگى هایى
است که او را متمایز و برترمى کند؟ آیا این خصوصیات، منحصر درآن حضرت
است یا دیگر اولیا و پیامبران نیز در آنها با او مشترک هستند؟!




 



 



بر اساس منابع معتبر
روایى و تاریخ، امام مهدى(عج) خصوصیات و خصالى برجسته و والایى دارد که در بعضى از
آنها منحصر به فرد بى همتا است و یا جامع همه ویژگى ها و خصایص است که دیگر اولیا و
انبیا دارنده بعضى از آنها بودند.



یک. دانشمندترین و
حکیم ترین مردم



رسول خدا
(صلی الله علیه و آله)  فرموده است : «انّ الله اختار من
الایّام الجمعه و من اللیالى القدر و من الشهور رمضان و اختارنى نبیّا و اختار
علیّا لى وصیّا و ولیّا و اختار من علىِّ الحسن و الحسین (علیه السلام)  حجّة الله
على العالمین تاسعهم اَعلمهم و احکمهم»
[1]
؛ «خداوند متعال از روزها، روز جمعه و از شب ها، شب قدر و از ماه ها، ماه رمضان را
برگزید. مرا نیز پیامبر برگزید و على را براى من جانشین و ولىّ انتخاب کرد. از على
نیز حسن و حسین را حجت براى جهانیان برگزید که نهمین فرزند حسین (قائم)،
دانشمندترین و حکیم ترین آنان است».



دو. مورد عنایت مخصوص
الهى



امام باقر
(علیه السلام)  فرمود : «القائمُ منّا منصورٌ بالرعب
مؤیّد بالنصر تطوى له الارض...»
[2]
؛ «قائم ما با «رعب» یارى شده و به نصرت الهى تأیید مى شود. زمین براى او رام
مى گردد و...».



 امام باقر
(علیه السلام)  نیز فرموده است : «هرگاه قائم آل محمد (صلی الله علیه و آله)  ظهور
کند، خداوند او را با فرشتگان نشان دار (بالملائکة المسوّمین) و مقرّب یارى مى کند،
جبرئیل، پیشاپیش او و میکائیل از طرف راست و اسرافیل از طرف چپ او حرکت مى کنند.
بهت و رعب و وحشت به فاصله یک ماه راه - از جلو، عقب، چپ و راست او - حرکت مى کند
(یعنى شعاع هیبت آن حضرت، تا مساحت یک ماه راه را زیر پوشش مى گیرد) و فرشتگان
مقرّب خدا، خدمت گزاران او هستند. همراه او، شمشیرى بر کشیده و برهنه است. خداوند
متعال، روم، دیلم، هند، کابل و خزَر را براى او فتح مى کند»
[3].



سه. عصاره و شبیه
پیامبران



امام زین العابدین
(علیه السلام)  فرموده است : «فى القائم منّا سنن من
الانبیاء : سُنةٌ من اَبینا آدم (علیه السلام)  و سُنةٌ من نوح سُنةٌ من ابراهیم و
سُنّةٌ من موسى و سُنّةٌ من عیسى و سنّة من ایّوب و سُنّة من محمد
(صلی الله علیه و آله)  ؛ فَأمّا من آدم، و نوح فَطولُ العُمر و اَمّا من ابراهیم،
فخفاءُ الولادة و اعتزالُ النّاس و امّا من موسى فالخَوفُ و الغیبة و امّا من عیسى
فاختَلافِ النّاسِ فیه و امّا من ایّوب فالفرجُ بعد البَلوى و امّا مِن محمّد
فالخُروجُ بالسّیف»
[4]
؛ «در قائم ما سنّت هایى از پیامبران وجود دارد : سنّتى از پدرمان آدم
(علیه السلام) ، سنّتى از نوح، سنتى از ابراهیم، سنتى از موسى، سنّتى از عیسى، سنتى
از ایوب و سنتى از حضرت محمد (صلی الله علیه و آله) . اما از آدم و نوح، «طول عمر»
و اما از ابراهیم، «پنهانى ولادت و کناره گیرى از مردم» و اما از موسى «خوف و غیبت»
و اما از عیسى «اختلاف مردم درباره او» و اما از ایوب «فرج پس از گرفتارى» و اما از
محمد (صلی الله علیه و آله) «خروج با شمشیر» و...».



 چهار. داراى عمرى
طولانى



امام سجاد
(علیه السلام)  درباره آن حضرت فرموده است : «فى القائم
سنّةٌ من نوح و هو طول العُمر»
[5]
؛ «در قائم سنتى از نوح است و آن طول عمر (او) است».



پنج. مورد احترام و
محبوب امامان و اولیا



مهدى موعود، برگزیده
ممتاز الهى و محبوب دل صالحان، اوصیا و انبیا - به خصوص امامان پیش از خود - و مورد
احترام و توجه خاص آنان بوده است.



حضرت صادق
(علیه السلام)  مى فرماید : «لو ادرکتُه لخدمتُه ایام
حیاتى»
[6]
؛ «اگر دوران او را درک مى کردم، همه زندگى ام را در خدمت به او مى گذراندم».



پیشواى هشتم وقتى نام
عزیز او (قائم) را شنید، برخاست و بر روى پاى مبارکش ایستاد و سر نازنین را به سوى
زمین خم کرد. پس کف دست راست خود را بر سر نهاد و فرمود :
«اللهم عجّل فرجه و سهّل مخرجه»
[7]
؛ «خداوندا بر فرجش شتاب کن و راه ظهور و قیامش را آسان گردان».



محدّث جزایرى نیز نقل
کرده است که روزى در مجلس حضرت صادق (علیه السلام)  اسم مبارک آن جناب برده شد، پس
حضرت براى تعظیم و احترام او برخاست
[8].



شش. مقتداى عیسى
(علیه السلام) 



یکى از ویژگى هاى
برجسته امام مهدى(عج) تبعیت و همراهى برخى از اولیا و برگزیدگان الهى - از جمله
حضرت عیسى و خضر (علیهم السلام) - با او است. بعد از قیام جهانى آن حضرت، عیسى
(علیه السلام)  نیز ظهور مى کند و در پشت سر امام (علیه السلام)  قرار مى گیرد. به
رهبرى اش گردن مى نهد و حتى همراه با او نماز مى خواند... .



رسول خدا
(صلی الله علیه و آله)  فرموده است : «یجتمع المهدى و
عیسى بن مریم، فیجى ء وقت الصلاة فیقولُ المهدى بعیسى تقدّم ؛ فیقول عیسى : انّک
اولى بالصلاة ؛ فیصلّى عیسى وراءه مأموما»
[9]
«امام، با حضرت عیسى (علیه السلام)  دور هم مى آیند ؛ پس هنگام نماز فرار مى رسد.
حضرت مهدى(عج) به عیسى (علیه السلام)  مى گوید : نه، شما براى امامت نماز،
شایسته ترید. آن گاه عیسى (علیه السلام) ، به آن حضرت اقتدا کرده، نماز را پشت سر
او مى خواند».



در روایت دیگرى نیز از
پیامبر (صلی الله علیه و آله)  آمده است «بهشت مشتاق چهار نفر از خاندان من است که
خدا آنان را دوست دارد و مرا به دوستى آنان فرمان داده است ؛ على، حسن، حسین و مهدى
؛ که حضرت عیسى پشت سر او نماز مى خواند»
[10].



هفت. زیباترین موجود
بهشت



بر اساس روایات معتبر،
حضرت مهدى(عج)، هم در دنیا و هم در بهشت، از جمال و کمال بى نظیرى برخوردار است.
پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله) درباره آن حضرت مى فرماید :
«المهدى طاووس اهل الجنّة»
[11]
؛ «مهدى طاووس اهل بهشت است».



این تعبیر جالب درباره
هیچ پیامبر یا امامى وارد نشده است و اختصاص به حضرت ولى عصر(عج) دارد. این رمز،
نهایت زیبایى و جمال آسمانى و فوق العاده او دارد ؛ به طورى که در میان بهشتیان،
ممتاز و شاخص است و خلاصه اینکه زیباترین موجود بهشتى و دیدنى ترین تمام اهل بهشت
است
[12].



هشت. میراث دار
پیامبران



بر اساس روایات، تمام
معجزات و ودایع انبیا و اوصیا، همراه حضرت مهدى(عج) است ؛ یعنى، او وارث پیامبران و
اوصیا است و خداوند معجزات انبیا را در اختیار ایشان نهاده است. وجود میراث
پیامبران در نزد حضرت مهدى(عج)، بیانگر این است آن حضرت، جامع صفات و خصوصیات آنان
بوده و دارنده وسایل و لوازم منحصر به فرد ایشان است ؛ براى نمونه :



الف. تابوت آدم
(علیه السلام)  : حضرت مهدى آن را از دریاچه طبریه بیرون مى آورد ؛ به طورى که نه
پوسیده و نه متغیّر گشته است
[13].



ب. عصاى موسى
(علیه السلام)  : آن را از دریاچه طبریه - و در روایتى از غار انتاکیه - بیرون
مى آورد و با آن چنان مى کند که موسى با فرعون کرد.



ج. حجر موسى
(علیه السلام)  : سنگى است که آن را از مکّه به همراه خواهد داشت و تا کوفه، به هر
جا که بزند، چشمه اى از آب ظاهر شود. اصحاب او بنوشند ؛ هر کس تشنه باشد، سیراب و
هر که گرسنه باشد، سیر گردد
[14].



د. تورات و انجیل و
سایر کتاب هاى آسمانى : ... مهدى مردم را به تورات، انجیل و کتاب هاى آسمانى دعوت
خواهد کرد. آنها را از غارى در انطاکیه بیرون آورده، بین اهل تورات به تورات و اهل
انجیل به انجیل و اهل زبور به زبور حکم خواهد کرد
[15].



ه. پیراهن یوسف
(علیه السلام)  : جبرئیل این پیراهن را هنگامى که حضرت ابراهیم را در آتش افکندند،
بر تن او کرد. پس آن را بازوبند ساخت و به بازوى اسحاق بست و اسحاق به یعقوب و
یعقوب به یوسف... سپس در دست حضرت مهدى خواهد بود
[16].



و. انگشتر سلیمان :
حضرت مهدى، این انگشتر را همراه خود دارد. وقتى آن را در دست مى کند، جن و طیور بر
دور او جمع مى شوند
[17].



ز. پیراهن رسول گرامى
اسلام (صلی الله علیه و آله)  : یعقوب بن شعیب از امام صادق (علیه السلام)  روایت
کرده است : «آیا پیراهن قائم را - که هنگام قیام مى پوشد - نشانت ندهم؟ عرض کردم :
چرا ؛ پس آن حضرت جعبه اى را خواست و آن را گشود و آن پیراهن کرباسى را بیرون آورد.
آن را باز کرد که ناگهان دیدم در آستین چپ آن، آثار خون مشاهده مى شود. سپس فرمود :
«این پیراهن پیامبر اکرم است ؛ در روزى که دندان هاى پیشین آن حضرت، ضربه دید». آن
پیراهن خونى را بوسیدم و بر صورت خویش نهادم. سپس امام صادق (علیه السلام)  آن را
در هم پیچید و برداشت»
[18].



علاوه بر این، آثار
دیگرى از پیامبر اکرم (صلی الله علیه و آله)  و حضرت على (علیه السلام)  را به
همراه دارد ؛ چون بیرقى که جبرئیل در روز بدر آورد، عمامه سحاب، زره پیغمبر، انگشتر
و عصاى آن حضرت، اسب، مصحف و ذوالفقار حضرت على (علیه السلام) ، عهدنامه اى از
پیغمبر اکرم (صلی الله علیه و آله)  و... .



امام صادق
(علیه السلام)  در تأیید میراث برى امام زمان(عج) از پیامبر اسلام مى فرماید :
«تراث رسول خدا، به امام قائم مى رسد» ؛ یکى از یاران پرسید : تراث چیست؟ فرمود:
«شمشیر، زره، عمّامه، لباس بُرد، شلاق، اسب، زین و آلات جنگى رسول خدا»
[19].



 





منابع



 





[1]
. بحار
الانوار، ج 46، ص 372، ج 14 ؛ کمال الدین، ص 281، ج 32.


 





[2]
. بحار
الانوار، ج52، ص 191 ؛ منتخب الاثر، ص 360.


 





[3]
. الغیبة
النعمانى، ص 234، ج 22 ؛ بشارة الاسلام، ص 118.


 





[4]
. کمال
الدین، ج 1، ص 221، باب 31، ح 3.


 





[5]
. کمال
الدین و تمام النعمة، ج 1، ص 322، ح 4.


 





[6]
. الغیبة
النعمانى، ص 245، ج 26.


 





[7]
. منتهى
الآمال، ج 2، ص 333 ؛ بحار الانوار، ج 51، ص 30.


 





[8]
. نجم
الثاقب، ص 444.


 





[9]
. تذکرة
الخواص، ج2، ص 325 ؛ منتخب الاثر، ص 317.


 





[10]
. اثبات
الهداة، ج 7، ص 103.


 





[11]
. کشف
الغمة، ج 2، ص 481.


 





[12]
. شمس
ولایت، ص 81.


 





[13]
. بحار
الانوار، ج 52، ص 351، ح 9104.


 





[14]
. همان،
ج52، ص 224، ح 37 ؛ اصول کافى، ج 1، ص 258، ح 614.


 





[15]
. بحار
الانوار، ج 52، ص 351، ح 103 ؛ علل الشرایع، ص 161، ج3.


 





[16]
.
بحارالانوار، ج 17، ص 147، ج30 ؛ اصول کافى، ج1، ص 258 ح 516.


 





[17]
. مهدى
منتظر، ص 46 ؛ به نقل از : سؤال از امام مهدى در روایات، ص 45 و 46.


 





[18]
. الغیبة
النعمانى، ص 350، ج 42.


 





[19]
. بحار
الانوار، ج 54، ص 242.



 



نظرات

 

در صورتی که قصد ثبت سوال دارید، می توانید از طریق صفحه جستجو اقدام به ثبت سوال نمایید. در غیر اینصورت با استفاده از فرم زیر نظر خود را برای ما ارسال نمایید.